هدف از تحقیق حاضر تاثیر سه شیوه تمرینی بر بیان ژن TGFB1 و VASH-1 در بافت بطن چپ رت های ویستار بود. مواد و روشها: 40 سر موش ویستار8 هفته ای با میانگین وزن33+237 گرم در محیطی کنترل شده نگهداری و به صورت تصادفی در5 گروه 8 تایی قرار گرفتند. برنامه های تمرینی به مدت 8 هفته و هفته ای 3 جلسه با شدت مشخص بود. تمرینات هوازی شامل 47 دقیقه دویدن با شدت متوسط VO2MAX 65 % بر روی تردمیل بود. تمرین HITشامل دویدن با سرعت 2 متر در دقیقه با شیب فزاینده بر روی نوار گردان و تمرینات HIIT شامل 4 وهله تناوبی شدید با شدت 90تا 100درصد VO2MAX و چهار وهله تناوبی کم شدت 50 تا 60 درصد VO2MAX انجام شد. گروه کنترل پایه در هفته اول و پس از استقرار تحت جراحی و بافت برداری قرار گرفت گروه های دیگر پس از آخرین جلسه تمرینی تشریح و سپس بافت قلب آن مورد بررسی قرار گرفت. تغییرات برون گروهی توسط آنالیز واریانس یک راهه و آزمون تعقیبی توکی در سطح معنی داری0/05 ≥ P مورد تجزیه تحلیل قرار گرفت. یافته ها: 1-نتایج نشان می دهد 8 هفته تمرین MIT (001/0 ≥ P)، HIT (001/0≥ P)، HIIT(001/0≥ P) باعث افزایش معنادار بیان TGF-β1در بطن چپ موش های نرویستا ر شد 2-نتایج تحقیق حاضر کاهش معنی دار بیان ژن VASH-1 بین 5 گروه پژوهش نشان می دهد(د(0001/0 (P<. نتیجه گیری: بنظرمیرسد تمرین منظم پتانسیل اثر گذاری در افزایش هایپرتروفی قلب با افزایش TGF-β1 کاهش VASH-1 در رت های نزاد دارد

مقدمه هدف اصلی مهندسی بافت قلب، تقلید از بافت طبیعی قلب با درنظر گرفتن نقش مهم داربست و شبیه سازی مکانیکی می باشد. روش بررسی برای رسیدن به این منظور، داربست ترکیبی با نانوفیبرهای موازی از پلیمرهای پلی کاپرولاکتون و ژلاتین با درصد ترکیبی 70 به 30 و با بیشترین شباهت با ماتریکس خارج سلولی قلب توسط روش الکتروریسی تهیه گردید. با استفاده از تصاویر میکروسکوپ الکترونی و آزمون های زاویه تماس و آنالیز استحکام مکانیکی در جهت نانوفیبرها، داربست ترکیبی ایجاد شده مورد بررسی قرار گرفت. به منظور شبیه سازی ضربان سلول های قلبی، یک بیورآکتور، جهت اعمال بار مکانیکی با فرکانس و درصد کشش مشخص در جهت نانوفیبرهای موازی طراحی گردید تا بتواند ضربان طبیعی قلب را شبیه سازی کند. نتایج آزمون های زاویه تماس و آنالیز استحکام مکانیکی نشان داد که داربست از نظر چسبندگی و استحکام، شرایط مناسبی برای استفاده به عنوان داربست قلبی و قرار گرفتن تحت بارمکانیکی با فرکانس 1 هرتز و کشش ده درصد را دارا می باشد. بیورآکتور نیز توانست به درستی در مدت زمان مشخص، فرکانس، کشش و حرارت موردنیاز را فراهم کند. نتیجه گیری: از آنجا که مهم ترین تفاوت سلول قلبی با سایر سلول های بدن در داشتن ضربان است، ساخت یک بیورآکتور که بتواند ضربان طبیعی و دمای مورد نیاز سلول ها در بدن را در محیط آزمایشگاه شبیه سازی کند، می تواند گام مهمی در مهندسی بافت قلب باشد.

مقدمه: ماهیچه قلبی از لحاظ الکتریکی یک بافت فعال است که قادر به جابه جایی و انتقال پیام الکتریکی است و به قلب اجازه ضربان می دهد. در بافت طبیعی قلب پیام های الکتریکی از گره سینوسی-دهلیزی منشا می گیرند و به داخل ماهیچه قلبی منتقل می شوند و انقباض مکانیکی سلول های قلب را القا می کنند. بیماری های قلبی-عروقی که اصلی ترین علت مرگ ومیر در جهان شناخته می شوند غالبا با بی نظمی در ضربان قلب و انقطاع یکپارچگی الکتریکی بافت قلب همراه هستند. در این آریتمی ها، عدم هدایت جریان الکتریکی و هدایت غیرجهت دار موجب عدم جفت شدن های الکتریکی بین سلولی در سطح اتصالات بین سلولی می شود. به دلیل محدودیت های پیوند قلبی به عنوان بهترین درمان رایج برای این بیماری ها، آسیب شناسی و درمان اختلالات بافت الکترواکتیو قلب در سالیان گذشته اهمیت زیادی داشته است. در این مطالعه مروری، ضمن توضیح مختصری در مورد سیستم الکتریکی قلب و نحوه اختلال آن، آخرین مطالعات انجام شده همراه با نتایج به دست آمده و آینده پیش روی روش درمانی مهندسی بافت قلب بر پایه زیست مواد رسانا مورد بررسی قرار گرفت.: نتیجه گیری یکپارچگی الکتریکی، امری ضروری برای عملکرد طبیعی قلب سالم است. از میان روش های نوین درمان نارسایی های قلبی و بهبود یکپارچگی الکتریکی مختل شده ناشی از این نارسایی ها، مهندسی بافت با استفاده از زیست مواد رسانای جریان الکتریکی، در کنار دیگر روش ها بسیار مورد توجه قرارگرفته است. سه ماده اصلی استفاده شده برای مهندسی بافت قلب در مطالعات انجام شده عبارت از: 1-مواد بر پایه طلا، 2-مواد بر پایه کربن و 3-پلیمرهای رسانا هستند...

هدف: رازیانه در رژیم های غذایی حیوانات برای اهداف مختلفی از جمله بهبود افزایش وزن، کیفیت اکسیداتیو گوشت، هضم و بازده رشد، حجم سلول های بسته، طول و وزن روده کوچک، کارایی لاشه، مصرف خوراک، گلبول های قرمز و تعداد هموگلوبین، تبدیل خوراک، کارایی و وضعیت سلامت و کاهش تعداد کل باکتری ها استفاده شده است. از طرفی ژن DLK1 نقش مه می در کنترل فرآیندهای مختلف در سرتاسر دوران جنینی و بزرگسالی دارد. لذا، هدف این مطالعه بررسی اثر رازیانه بر بیان ژن DLK1 در قلب گوسفند کرمانی با استفاده از real time PCR بود. مواد و روش ها: در این پژوهش30 راس بره نر 6 ماهه از نژاد کرمانی با وزن تقریبا یکسان انتخاب و به طور تصادفی در سه گروه آزمایشی (10 راس در هر گروه) قرار گرفتند. حیوانات آزمایشی به مدت سه ماه با سه سطح رازیانه (0، 1 و 2 درصد) به صورت آزاد و جداگانه تغذیه شدند. پس از کشتار وزن قلب و چربی اطراف قلب اندازه گیری و نمونه برداری از بافت قلب انجام شد. استخراج RNA و ساخت cDNA با استفاده از کیت های استاندارد صورت گرفت. با استفاده از آغازگرهای مربوطه بیان ژن های DLK1 (ژن هدف) و ژن بتا اکتین (ژن مرجع) با استفاده از روش real-time PCR انجام و نتایج با نرم افزارهای مربوطه آنالیز شد. نتایج: نتایج بررسی کیفیت RNA های استخراج شده روی ژل آگارز و در طول موج A260/A280 نشان دهنده کیفیت مناسب و مطلوب RNA کل بود. نتایج real time PCR و الکتروفورز محصولات PCR روی ژل آگارز نشان داد که ژن DLK1 در بافت قلب بیان شده است. افزودن رازیانه به جیره باعث تغییر معنی دار وزن قلب و چربی اطراف قلب نسبت به جیره شاهد نشد. نتایج نشان داد که تغذیه رازیانه در سطوح 1% و 2% به طور معنی داری (P<0. 05) بیان ژن DLK1 را در بافت قلب افزایش می دهد. نتیجه گیری: بر اساس نتایج می توان نتیجه گرفت که رازیانه می تواند در رژیم غذایی گوسفند برای بهبود ساختار قلب از طریق اثرات مثبت بر بیان ژن DLK1 استفاده شود. از آنجایی که رازیانه سطح بیان ژن DLK1 را در بافت قلب افزایش داده است، می توان آن را برای بهبود عملکرد قلب در نظر گرفت. می توان نتیجه گرفت که رازیانه می تواند برای مصارف مختلفی در دام استفاده شود، اما برای هر اثر در هر بافت، تحقیقات بیشتری با در نظر گرفتن شرایط مختلف ژنتیکی، اپی ژنتیکی و فیزیولوژیکی انجام شود تا به نتیجه نهایی برسیم.

زمینه و هدف: هدف از این مطالعه، تعیین میزان ظرفیت کار فیزیکی و ماکزیم حجم اکسیژن مصرفی در ورزشکاران مبتلا به سندرم دیسپلازی بافت همبندی قلب است.روش بررسی: 158 ورزشکار جوان با متوسط سنی 16.23±5.48 سال و متوسط دوره فعالیت های ورزشی 5.2±4.6 سال انتخاب شدند، گروه کنترل شامل 25 ورزشکار سالم بود. مبتلایان به این سندرم به چهار گروه تقسیم شدند گروه 1: پرولاپس میترال، گروه 2: افزایش کورد در حفره بطن چپ، گروه 3: پرولاپس میترال و هم وجود افزایش کورد در حفره بطن چپ )هر دو(، گروه 4: هم پرولاپس میترال و هم نارسایی میترال داشتند. تمام ورزشکاران توسط دستگاه اکوکاردیوگرافی و دوچرخه ارگومتر بررسی و آریتمی های آنها توسط هولتر ثبت شد.یافته ها: میزان ظرفیت کار فیزیکی و ماکزیم حجم اکسیژن مصرفی در گروهی که هم پرولاپس و هم نارسایی میترال داشتند کمتر از گروه های دیگر است (p<0.05). شایع ترین آریتمی ها در ورزشکاران با افزایش غیر طبیعی رشته های عضلانی در حفره بطن چپ )گروه (2، سندرم رپولاریزاسیون زودرس بطنی و سندرم ولف- پارکینسون- وایت است. میزان ظرفیت کار فیزیکی و ماکزیم حجم اکسیژن مصرفی نیز در ورزشکارانی که دارای ولف- پارکینسون- وایت هستند، نسبت به کسانی که فاقد این آریتمی اند، کمتر می باشد (p<0.05).نتیجه گیری: هر چه ناهنجاری پیشرفته تر باشد میزان ظرفیت کار فیزیکی و ماکزیمم حجم اکسیژن مصرفی پایین تر است. با این که افزایش غیر طبیعی رشته های عضلانی در حفره بطن چپ جزیی از این سندرم است ولی میزان ظرفیت کار فیزیکی و ماکزیمم حجم اکسیژن مصرفی در حد نسبتا نرمالی است. زمانی که ورزشکاران همزمان با این ناهنجاری اختلالات ریتمی هم داشته باشند میزان ظرفیت کار فیزیکی و ماکزیمم حجم اکسیژن مصرفی کمتر از حد نرمال می شود.

آناتومی و بافت شناسی گره دهلیزی- بطنی در قلب 6 سر خوکچه هندی نر بالغ مطالعه شد. به علت بزرگ بودن سوراخ سینوس کرونر در قلب خوکچه هندی، گره دهلیزی- بطنی به قسمت قدامی دیواره بین دهلیزی و نزدیک ریشه آئورت جابجا شده بود. این گره در قلب خوکچه هندی تقریبا کروی شکل بوده و ابعاد آن 0.34 میلی متر طول، 0.27 میلی متر عرض و 0.20 میلی متر ضخامت داشت. از لحاظ بافت شناسی، گره دهلیزی- بطنی شامل سلول های پیچیده و داربست ضعیفی از الیاف کلاژن بود. همچنین مسیرهای بین گرهی در قلب خوکچه هندی وجود داشت. در قسمت خلفی گره دهلیزی- بطنی تعدادی آرتریول وجود داشت که تغذیه گره را انجام می دهند. بطور کلی در مقایسه با گره دهلیزی- بطنی قلب انسان و سایر حیوانات، این گره در قلب خوکچه هندی عصب رسانی ضعیفی داشت.

هدف: فراهم آوردن اطلاعات مربوط به آناتومی و بافت شناسی گره سینوسی - دهلیزی قلب موش صحرایی، این اطلاعات مورد نیاز رشته های مختلف علوم دامپزشکی نظیر آناتومی، بافت شناسی، فیزیولوژی، آسیب شناسی و کاردیولوژی می باشد. طرح: مقایسه آناتومی و بافت شناسی گره سینوسی - دهلیزی موش صحرایی با اطلاعات موجود در مورد انسان و سایر حیوانات.حیوانات: چهار قطعه موش صحرایی.روش: از هر قلب قطعه ای متشکل از قسمت بالایی دیواره بین دهلیزی، سیاهرگ میانخالی قدامی راست، بخشی از دیواره جانبی دهلیز راست و گوشک راست جدا شد. با استفاده از روشهای متداول در آناتومی و بافت شناسی، گره سینوسی - دهلیزی مورد مطالعه قرار گرفت.نتایج: گره سینوسی - دهلیزی قلب موش صحرایی تا حدودی مثلثی شکل بود. میانگین ابعاد گره 225 میکرون طول، 83 میکرون عرض و 216 میکرون ضخامت بود. سلولهای گره به صورت گروهها و زنجیره های سلولی قرار داشتند. به طور کلی اختلاف رنگ سلولهای گره با سلولهای میوکارد دهلیز راست بسیار اندک بود و بین سلولهای گره صفحات پلکانی وجود نداشت همچنین سلولهای نزدیک سرخرگ گره سینوسی - دهلیزی در اطراف آن سازماندهی شده بودند.نتیجه گیری: موقعیت تشریحی گره درموش صحرایی مشابه انسان، سگ، گاو، شتر، گربه و بز می باشد. گره سینوسی - دهلیزی قلب موش صحرایی دارای سرخرگ مرکزی است که از این نظر به انسان، سگ و شتر شباهت دارد در حالی که در بز، گوسفند، خرگوش، گربه، خوکچه هندی و گاو فاقد سرخرگ مرکزی است. در داخل گره سینوسی - دهلیزی موش صحرایی میزان اندکی الیاف عصبی وجود دارد که ازاین نظر شبیه خوکچه هندی است. در حالی که در انسان، اسب، سگ، گربه و بز میزان زیادی الیاف عصبی در داخل گره وجود دارد.

اهداف: دیازینون از گسترده ترین سموم ارگانوفسفره است که در کشاورزی استفاده می شود. بعضی از سموم ارگانوفسفره سبب افزایش تولید رادیکال های آزاد و تخریب سیستم آنتی اکسیدان بدن می شوند. هدف این مطالعه بررسی اثر دیازینون بر سیستم آنتی اکسیدان قلب موش صحرایی بود.مواد و روش ها: در این مطالعه موش های نر نژاد ویستار نگه داری شده در یکی از دانشگاه های علوم پزشکی شهر تهران به صورت تصادفی در چهار گروه 7 تایی قرار گرفتند. گروه کنترل روغن ذرت را به عنوان حلال دیازینون و 3 گروه آزمایش دیازینون را در دوزهای 30، 50 و 100میلی گرم بر کیلوگرم وزن بدن به صورت تزریق داخل صفاقی دریافت کردند. 24 ساعت پس از تزریق حیوانات با اتر بی هوش شدند و بافت قلب جدا شد. بعد از هموژنه کردن بافت قلب، فعالیت آنزیم های سوپر اکسید دیسموتاز(SOD) ، کاتالاز(CAT) ، گلوتاتیونS ترانسفراز (GST) و لاکتات دهیدروژناز (LDH) و نیز میزان گلوتاتیون (GSH) و مالون دی آلدئید (MDA) اندازه گیری شد. تحلیل اطلاعات با استفاده از نرم افزار INSTAT و با آزمون های آماری آنالیز واریانس یک طرفه و آزمون توکی انجام شد.یافته ها: فعالیت آنزیم هایSOD ،CAT و GST در دوزهای بالاتر از 30 میلی گرم بر کیلوگرم دیازینون افزایش داشت، ولی میزان GSH در مقایسه با گروه کنترل کاهش یافت. افزایش غلظت MDA و فعالیت آنزیم LDH در دوز 100 میلی گرم بر کیلوگرم دیازینون معنی دار بود.نتیجه گیری: دیازینون باعث القا تولید رادیکال های آزاد و استرس اکسیداتیو وابسته به دوز می شود. افزایش فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدان و تخلیه سطح گلوتاتیون نشان دهنده آسیب اکسیداتیو بافتی و افزایش سطح MDA ناشی از پراکسیداسیون لیپیدهای غشای قلب است.

 لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

مقدمه: انفارکتوس قلبی یکی از دلایل اصلی مرگ و میر در سرتاسر جهان است. میزان بازسازی بافت قلبی پس از انفارکتوس قلبی محدود است. ترکیب سلول درمانی با فناوری مهندسی بافت می­تواند منجر به کاربردهای بالینی گسترده­ای گردد. در این مطالعه، داربست­هایی را برای پشتیبانی از چسبندگی و رشد کاردیومیوسیت­ها به منظور کاربرد در مهندسی بافت قلب مورد بررسی قرار دادیم. مواد و روش­ ها ابتدا داربست سلولز باکتریایی (BC) تهیه گردید و با ژلاتین پوشش داده شد تا ساختاری از سلولز پوشیده شده با ژلاتین(BCG)  بدست آید. خصوصیات داربست­های BC و­ BCG با استفاده از میکروسکوپ الکترونی روبشی، میکروسکوپ الکترونی روبشی نشر میدانی و میکروسکوپ نیروی اتمی و روش رطوبت­پذیری مورد بررسی قرار گرفت. در ادامه جهت سنجش کارایی (میزان چسبندگی و بقای سلولی) داربست­های مزبور، کاردیومیوسیت­های بطنی نوزاد رت بر روی داربست­ها کشت داده شدند و با فیبروبلاست­های پوستی انسانی (HDF) مورد مقایسه قرار گرفتند. یافته ­ها نتایج نشان داد که قطر متوسط نانوفیبریل­ها و زبری سطح به منظور کشت کاردیومیوسیت ها مناسب می­باشد. فعالیت انقباضی خودبخودی کاردیومیوسیت­ها تا پایان دوره آزمایش، ماندگار بود ولی از روز 5 تا 7 به تدریج اندکی کاهش یافت. با توجه به نتایج تصاویر میکروسکوپ نوری، چسبندگی HDFs بر روی داربست­ها در تمام طول دوره آزمایش، بیش از چسبندگی کاردیومیوسیت­­ها بود. نتیجه­ گیری BC و BCG علاوه بر نداشتن سمیت سلولی، دارای خصوصیات فیزیکوشیمیایی مناسب جهت حفظ شکل ظاهری و عملکرد انقباضی سلول ها ی کاردیومیوسیت نوزاد دوروزه رت می باشند.